Ұшырсам сені көгіме!

Бала күнімде анам бізге таяу жерде тұратын Саяхимов Мұрат ағаның үйіне жұмсады (шамамен орта буында оқимын). Жамағайындығымыз бар, бір жағынан руласпыз, ол үйге емін-еркін бара беретінмін. Шолпан жеңгеміз мектепте анаммен бірге жұмыс істеді. Күн жылыда ол үй кіре берістегі дәлізде шай ішетін. Сол күні кіріп барсам, үстелде темір қалбырдағы халуа тұр. Ол заманда ауылдың дүкеніне түскен тәтті-дәмді әуелі соғыс ардагерлерінің отбастарына сатылатын. Екі көзім үстелдегі халуада еді. Шолпан апайға қарап: «Сіздерге де тиген бе?» – деп сұрап қоямын. «Иә, ағаң Ауғанстанда болған ғой», – деді. Таң қалғаным әлі есімде. Күнде көріп жүрген Мұрат ағаның ауған даласындағы соғысқа қатысқанын естімеппін…
Кейінірек анам «Көктем шуағы» атты кітап сатып әперді. Кітаптан ауғанда тұтқынға түскен кеңес жауынгері туралы әңгімені оқығанда тамағыма өксік тығылған болатын… Қазір толық мазмұнын есіме түсіре алмай отырмын. Өкінішке орай, ол кітапты кейін жоғалтып алдым.
Мұны неге айтып отырмын? Қазір «Хабар» телеарнасында «Кебенек» телехикаясы көрсетіліп жатыр. Туындыда Ауған соғысы ардагерінің тағдыры суреттеледі. Оқ пен оттың арасындағы ұрыста Жасұзақ (бас кейіпкер) барлаушылар тобымен жарылысқа тап болады. Сарбаздардың барлығы қаза болып, тек Жасұзақ тірі қалады. Жарылыстан кейін «өліге» саналған «Кебенек» көп қиындықты бастан өткеріп, еліне аман-есен оралады (эфирде 22.30-да). Киноны көріп отырып, жаңағы халуа есіме түсті. Айтпақшы, Шолпан апай салып берген халуаны үйге алып келгенмін…
Кеңес әскерінің ауған жерінен шығарылғанына 30 жыл толды. Осы соғысқа республикамыздан 22 мың адам қатысты. Мыңдаған өмір қиылды. Жарақатпен оралғандары қаншама. Республикалық деңгейдегі іс-шараларда Ауған соғысы ардагерлеріне құрмет көрсетіліп жатады. Ауған даласында біздің Биғаш ауылынан (Көкпекті ауданы) Ардабаев Кәкен, Саяхимов Мұрат, Нұржанов Мұрат (марқұм), Байшолақов Асқар (марқұм) т.б. ағаларымыз әскери борышын өтеген еді. Оқушы кезімде аты аталған ағаларымыздың мектептегі іс-шараларға, кездесулерге шақырылғанын көрмеппін (мүмкін ұмытып қалған шығармын). Мектеп музейінде ардагерлерімізге арналған альбом болатын. Ортамызда жүрген батыр ағаларымыз аман болсын!!!
Read the rest of this entry »

Нұр-Сұлтанның іргесіндегі Софиевка ауылына 2012 жылдың 14 тамызында көшіп келгенбіз. Асқар тау әкемнің өмірден өткеніне 8 ай ғана болған, көңіл пәс еді. Отбасымызбен сол күні Қадір түнді қарсы алдық. Жаңа қонысымыздың жайлы болуын тіледік.

Семейден басқа қалада өз өмірімді ешқашан елесте алмайтынмын. Отбасы жағдайына байланысты қоныс аудару қажет болды. Туған-туыстан басқа, достарым мен әріптестерімді де қимай кеткенмін. Елордаға үш-төрт ай үйренісе алмай жүрдім. Жерлестерімнің қолдауының арқасында жұмыс та табылды. 2012 жылы қыс та қатты болды, желтоқсан айындағы -44-48 градус аязда қалаға жұмысқа қатынаған күндерім күні кешегідей есімде. Read the rest of this entry »

Үйде интернеттен кино көп қарай қоймаймын, көбіне кинотеатрға барамын. Кеше бір мәліметтерді іздеп отырып, «Собачья жизнь» фильмі (Лассе Халльстрём) туралы оқыдым. Трейлері қызықтырды. Кешкісін асықпай көріп шықтым. Фильм ерекше ұнады, тіпті маған қатты әсер қалдырады деп ойламаппын. Оқиға желісі арқылы иттердің де өмірдің мәнін іздейтінін түсінесіз. Read the rest of this entry »

20180505_215508Атам Қабдолда – соғыс ардагері (блогымда жыл сайын жазып отырамын). Үйдегі кішкентай Балжан (шөбересі) Жеңіс күні қарсаңында балабақшада өтетін іс-шараға қажет дегеннен кейін альбомның арасында сақталған атам Қабдолданың фотосын қайта жаңартып бастырдық. Соғысқа қатысты деген естелік медальдарын бала күнімізде жоғалтып тастаған едік. Куәліктері үйдегі ескі құжаттардың арасында жататын. Оларды тауып алып, көшірмесін жасаттық. Куәліктегі 1946 жылғы жазу сол күйі сақтаулы екен. Әкемнің інісі Қонысбек ағам бала күнінде атамның өз аузынан естіген әңгімелерін күні бүгінге дейін ұмытпай айтып отырады. Сол естеліктерден бір-екі ауыз сөз қосып, балабақшадағы ертеңгілікке қажетті ақпаратты дайындап өткіздік. Кеше апасы балабақшадағы Жеңіс күніне арналған ертеңгілікке барып келді. Балжан ән айтып, би биледі. Көпшілікпен бірге атасының суретін көтеріп шықты.

Read the rest of this entry »

(19.01.2018 ж.)

Бүгін атам Қабдолданың дүниеден өткеніне 30 жыл толды (ол кісі туралы блогымда жиі жазамын).

Үйдегі атамның төсегі тұратын бөлмені «атам үйі» деп айтатынбыз. Ол жердегі екі кереуеттің біреуінде атам екеуіміз, екіншісінде апайым Салтанат жататын. Кеңес заманындағы темір төсектер ғой. Таң бозынан тұратын атам ел ұйқыда жатқанда біраз шаруаны тындырып тастайтын. Сосын қайта келіп, бір мызғып алады. Атаммен бірге кейде мен де ерте оянып аламын. Ас үйде үнемі қара шай құйылған ыдыс тұратын. Кесек туралған нанға май жағады, үстінен қант сеуіп алдыма қояды, жаңағы суық шайдан құйып береді. Шөл қандырады деп өзі ыстық шайға бір қасық сарымай  қосып ішетін. Read the rest of this entry »

2018 жылды қарсы алдық. Уақыт зымырап өтіп жатыр. Бұрын әдемілеп түйіндеме жазатын едік, тым болмаса есте қалған оқиғаларды тізіп шығайын деп блогымның есігін ашып отырмын. Алып бара жатқан жаңалық жоқ, күнделікті тірліктің қамы ғана. Read the rest of this entry »

Бала күнімізде біздің ауылдың шақпақ қантқа қарқ болғаны бар. Дүкенге түскен азық-түлікті шешелеріміз қағазымен (не жәшігімен) сатып алатын. Сол бір кезеңде ауылдағы әр үйдің «кілетінен» шақпақ қант толы сары қағазды табатынсыз. Тосап жасау үшін, шайға салу үшін де әлгі шақпақты алақанымызға қойып, пышақпен төртке бөлетінбіз. Оның да өз әдісі бар, пышақтың өтпейтін жүзін қарата, еппен соғасың… Біздің үйде апамнан қалған екі шойын келі бар еді  (бір үлкен, бір кіші). Салмағы деген зілдей.  Жаз болса, бидай түптейтінбіз. Қуырылған бидайды қайта келіге салып, талқан түйетін едік. Күзде түйген талқаннан анам қыстай қоспа қосатын, Наурыз мейрамына жеке сақтайтын. Сол шақпақ қант қаптаған заманда біздің үйдің келісінің «беделі» де өсті. Көршілер кезек-кезек сұрап, кесек қантты ұсататын. Бірде көршіміздің жасы өзіммен шамалас Катя деген қызы (ұлты неміс) үйге келіп «Талкан есть?» дегені бар, не сұрап тұрғанын түсінбей қалдым. Сөйтсем, мамасы келіге жұмсапты… Сол келі құралын қазір көп ел пайдалана бермейді-ау деймін. Біздікі талай жыл кілетті тұрып, Астанаға көшерде үлкен үйдегі жеңешеме беріп кеткенбіз.

# Наурызға дайындық. Ертең базарға барып, талқан сатып алуым керек. 19.03.2017

Көз жүгіртіңіз:

2010

Наурыз (2020)
Дс Сс Сә Бс Жм Сб Жс
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 236  387 hits

Қырға шығып көз салдым…

free counters

Ән-көңілдің ажары