Ұшырсам сені көгіме!

Бүгін анам Зәкия Әбілбекқызы 70 жасқа толды. Туған күнің құтты болсын, анашым!!!

1973 жылдың шілде айында әкем Қуанышбек екеуі шаңырақ көтерген. Қаладан жолдамамен келген қыздың сол ауылда тұратын бойдақ жігітке тұрмысқа шығатыны «заңдылық» қой. Семей педагогикалық институтын бітіріп келген жас мүғалім босаға аттап, келін атанады. Ұстаздық қызметін абыроймен атқара жүре, ата-енесінің ас-суын уақытымен беріп, бала-шағасына қарап, бәріне үлгерген алтын анашым!!! Марқұм атам анама «Балам» деп қана сөйлейтін. Анам әппақ жағалы көйлек тігіп беретін. Кете кеткенше сондай күтімде болды атамыз. Бүгінде бала-шағасының сыртынан амандығын тілеп, немерелерін бағып отырған анам: «Үлкен кісілердің батасы ғой, мыналардың қызығын көріп отырғаным» деп көзіне жас алады кейде.  Анам Зәкия күні бүгінге дейін қайын жұртына қызмет атқарып келеді. Тәубе!!! Read the rest of this entry »

9 мамырды бала күнімізде «атамның мерекесі» деп айтатынбыз. Апайым Салтанат екеуіміз атамызды арнайы дайындалып құттықтайтынбыз, оған қоса ауылдық кеңестен соғыс ардагерлеріне сыйлық табыстайтын. Есейген сайын ол кісімен бірге өткізген күндердің әр сәті есіңе түседі екен. Атам үнемі ат үстінде жүретін. Ол уақытта ауылды жерде жылқы малы қысы-жазы далада. Қыс мезгілінде айына бір рет жылқысы бар адамдар кезекпен барып бақылап қайтатын. Көктемде үйірімен жас құлындарын ертіп ауылға келгенде, біздер алыстан қызықтайтынбыз. Менің кішірек кезімде (әлі мектепке бармаған едім) жаз уағында мал қайырғанда ма, әлде асауды үйретерде ме екен, атам аттан құлап, аяғын сындырып алды. Иен далада сынған аяғын шылғауымен мықтап таңып байлап, атқа еппен отырып, ауылға келеді. Әкем іссапарға кеткен, анам дереу дәрігер шақырып, жедел жәрдем көлігімен атамды аудандағы ауруханаға алып кетті. Read the rest of this entry »

biser.info_139120697549b6c7562262b_o

Бала кезімізде көршілермен жақсы араластық. Біздің үйден шыға бере оң жақта марқұм Көпесов Қонысбай атаның шаңырағы тұрды. Үйлері дөңес жерде орналасқан еді. Ауыл үй болғаннан кейін көршілер арасында алыс-беріс болады ғой. Анама айтатын бір шаруасы болса, сол үйдегі Зада тәте (бүгінде Алматы жақта тұрады) әкемнің кеңседен түстікке келетін уақытына дейін немесе түстеніп қайта жұмысқа кеткенде, әйтеуір үйде жоқ кезде келуге тырысады. Әсіресе, жазды күні қақпадан сөйлей кіреді: «Әлгі ұл жоқта келгенім ғой …» деп шаруасын немесе жаңалығын айта бастайды. Мен соған бала кезімде аса мән бермейтінмін. Қазір Софиевкада анам Зәкия көрші үйге бару керек болса, «Амантайдың тракторы тұр ма екен, көріп келейін деп» сыртқа жөнеледі. Тұрса, кірмей қайтып келеді. Өткенде «Дара жол» бағдарламасында әнші Бағдат Сәмединованың «Бізде қазақы тәрбие ғой… Нұрағаның жанынан абайлап өтетінмін, тіпті, туфлиімнің тықыры қатты естілмесін деп ақырын жүремін» дегенін естідім. Осының өзі білген адамға үлкен тәрбие ғой. Ер адамның алдынан кесе-көлденең өтпей, өз ісімен-ақ қыз балаға тән тәрбиені бойымызға сіңіре білген абзал АНАларымыз аман болсын! Бүгін барша аналарды 8 наурыз мерекесімен құттықтаймын!!!
Read the rest of this entry »

Көшеде темекі сұрайтындар көбейіп кетіпті соңғы кездері. Әсіресе студент жасындағы азаматтар жиі сұрайды…кризис те әсер етіп жатқан шығар (Ернар Бекенов)

Темекі сұрайтындар көбейіп кетіпті демекші, бір қызық жайт есіме түскені.  Бүгінгі сұрау сұрау ма, 90-ыншы жылдардағы дағдарыста ауылдың ер-азаматтары кеш болса бір-бірінен темекі іздеп кететін ғой. Табылса, барымен бөліседі, жоқ болса көк темекі (махорка) орайды, әйтеуір, амалын табады. Менің әкем де темекі тартатын.  Көлігі бар, анда-мында шығып тұрады, жол жүргендерге тапсырады, темекісіз отырмайтын. Тарықса маңайдағы көрші ағалар «дяд Коляға» басып біздің үйге жететін… Бір күні әкемнің Алматыда тұратын інісі жазғы демалыста жатқан балаларын алып қайтуға ауылға келетін болды. «Жүгі ауыр» екен деп әкем көлігімен Жаңғыз стансасынан барып тосып алды. Содан ымырт үйіріле бере әкем гаражда тұрған көлігінен үлкен қорап түсірді де, үйге кіргізіп, түпкі бөлмеге апарып қойды. Не нәрсе екен біздер де елеңдей қалдық. Шуламаңдар деп бізді жолатпайды. Сөйтсек, бір жәшік «Астра» темекі екен.  Әкем жымың-жымың етеді. Маңайдағы ағалар да қарық болды. Әрине, үйде темекі бар деп ешкімге тіс жарып айтпадық… “дефицит” қой… Read the rest of this entry »

Қарап отырсам, былтыр жыл қорытындысы жазылмай қалыпты.  Астанаға қоныс аударғалы, уақыттың қалай тез өткенін білмей қаламын. Тіпті ілесе алмайсың. Бұрынғыдай емес, той-томалақ азайды. Елордада туыс-жекжат, дос-жаран көп емес. Бітіріп жатқан жұмыс та шамалы, әйтеуір, уақыт тапшы…

Қарап отырсам, шығыспен салыстырғанда Астанада таң да кеш атады екен.  Жұмыс кестесіндегі І ауысымға түскенде, таңғы бесте тұрамын. Қысты күні сағат жетіде жұмыс орныңа келіп, компьютеріңді қосып, арасында бір шыныаяқ ыстық шай ішкеннен кейін барып терезеге көз салсаң, жарық біртіндеп біліне бастайды.  Read the rest of this entry »

Өткенде әлеуметтік желілерден кей өңірлердегі ауыл-аймақта мұғалімдерді әншілердің концертіне билет алуға мәжбүрлейді дегенді оқыдым. Айына бірнеше концерт дейді. Оқып отырып Алтай-Тарбағатай тауларының сілемінде орналасқан өз ауылымды көз алдыма елестеттім (ШҚО, Көкпекті ауданы, Биғаш ауылы). Кеңес заманында ауылымызға эстрада жұлдыздары, театр әртістері жазғы уақытта келіп елдің көңілін бір серпілтіп тастайтын. Есімде қалғаны, бастауышта ма, жоқ одан жоғары 5-7 сынып оқып жүргенде ме, орталықтағы клубқа әртістердің суреті ілінген автобус келіп тоқтап, мектеп ауласында жүрген біздер елеңдеп қалғанбыз. Сол күні Бақтияр Тайлақбаев, Болат Құсайынов ағаларымыз «Арқас» ансамбліне қосылып ән шырқап, алақандай клубта дүркіретіп концерт берген болатын. Read the rest of this entry »

IMG-20150714-WA0004 Рамазан айында отбасымызбен біз өсіп-өнген Көкпекті ауданындағы Биғаш ауылына (ШҚО) баруды бірер ай бұрын жоспарлаған едік. Марқұм әкем Қуанышбек қыста 70 жасқа толған. Мақсатымыз – ауылдағы ел-жұртқа ауызашар беру, әкеме құран бағыштау. Шілденің 10-ы күні туған жеріміз – Семей еліне табан тіредік. Біздің үй, әкемнің немере ағасының бала-шағасы Семейден ары Биғашқа қарай жол тарттық. Жусанның иісі сіңген туған өлкенің ауасы қандай десеңізші! Бүгінде саусақпен санарлық қана үй қалған ауылымыз бізді жылы қарсы алды. Күн салқын, желді болғанмен, тау бөктерлері жап-жасыл, әдемі, қарасаң көзің тоймайды. Бала кезде қара табанымызға тас батқан, доп қуалап ойнаған, малды өрістен тосқан таныс жоталар… Немере апайымның үйінен бір-бір шыны шайды асығыс ішіп, бейіт жаққа қарай аяңдадық. Әкемнің, немере ағасы Төкеннің, сол үйдегі үлкен шешеміз Ырысқали апаның басына құран оқыдық. Read the rest of this entry »

Көз жүгіртіңіз:

2010

Тамыз 2016
M T W T F S S
« Jun    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 151,727 hits

Қырға шығып көз салдым…

free counters

Ән-көңілдің ажары

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.